Δευτέρα, 2 Αυγούστου

Γιατί γερνάμε; 5 θεωρίες που θα σε κάνουν να καταλάβεις

Γιατί γερνάμε; 5 θεωρίες που θα σε κάνουν να καταλάβεις

Γιατί γερνάμε; 5 θεωρίες που θα σε κάνουν να καταλάβεις

Υπάρχουν θεωρίες που απαντούν στο ερώτημα γιατί γερνάμε; Από τα πολύ παλιά χρόνια η γήρανση θεωρούνταν μια αναπόφευκτη συνέπεια του χρόνου”. Όσο περισσότερο ζούσε κάποιος, τόσο πιο πολλά ήταν πάνω του τα σημάδια της βιολογικής φθοράς.

Στη σύγχρονη εποχή, τα γηρατειά θεωρούνται πλέον μια πολύ σημαντική ασθένεια. Ένας διακεκριμένος επιστήμονας στο χώρο της γηριατρικής προχώρησε μάλιστα ακόμη παραπέρα. Όταν τόλμησε να προσδιορίσει τη γήρανση ως “ένα σύμπλεγμα από ασθένειες που προκαλούνται κατά τη διάρκεια της ζωής. Από τη δυσμενή επίδραση περιβαλλοντικών παραγόντων στα κύτταρα του οργανισμού μας και που οδηγούν σταδιακά στην εκφύλιση του σώματός μας. Και στην εμφάνιση χρόνιων βιολογικών δυσλειτουργιών




Οι βιολογικές αυτές δυσλειτουργίες συνοδεύονται από την εμφάνιση χρόνιων παθήσεων, όπως καρδιοπάθειες, οστεοπόρωση, διάφορα είδη νεοπλασιών, νόσο Alzheimer, αρθρίτιδα, νόσο Parkinson, κλπ. Οι περισσότερες από αυτές τις παθήσεις εμφανίζονται στην τέταρτη δεκαετία της ζωής, δηλαδή στο σκαλοπάτι μεταξύ νεότητας και γηρατειών.

Όπως σε όλες τις άλλες ασθένειες, στην παθογένεση των γηρατειών υπεισέρχονται τόσο κληρονομικοί όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Σχετικά με τον τρόπο που γερνάμε, υπάρχουν 12 διαφορετικές θεωρίες, από τις οποίες οι 5 έχουν τύχει ευρύτερης αποδοχής:

Γιατί γερνάμε; 5 θεωρίες που θα σε κάνουν να καταλάβεις

  • η θεωρία των ελευθέρων ριζών
  • τελομερών
  • γενετικού ελέγχου
  • ορμονών
  • και της “χρήσης και φθοράς”.

Όλες οι θεωρίες αποδέχονται ότι τα αίτια της γήρανσης βρίσκονται είτε μέσα στα κύτταρα είτε στο
εξωτερικό περιβάλλον (έντονο εργασιακό άγχος, μόλυνση, κατανάλωση τοξικών ουσιών στα τρόφιμα και τα ποτά).

Από τις 5 θεωρίες που αναφέρθηκαν παραπάνω, μόνο η ορμονική και αυτή των ελευθέρων ριζών είναι ευρύτερα γνωστές και επιστημονικά τεκμηριωμένες. Η θεωρία των τελομερών αποτελεί στις μέρες μας αντικείμενο έντονης ερευνητικής προσπάθειας και δίνει πολύ ενθαρρυντικές υποσχέσεις για το άμεσο μέλλον.

Οι υπόλοιπες θεωρίες χρειάζονται πολύ περισσότερη επιστημονική έρευνα, προκειμένου τόσο να τεκμηριωθούν όσο και να αξιοποιηθούν πρακτικά στον χώρο της Γηριατρικής.

1.Η θεωρία των ελεύθερων ριζών

Αποτελεί την πλέον δημοφιλή από τις θεωρίες της γήρανσης και απαντούν στο ερώτημα γιατί γερνάμε; Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, ο κυτταρικός μεταβολισμός έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα το σχηματισμό άχρηστων τοξικών παραπροϊόντων (ελεύθερες ρίζες οξυγόνου).

Οι ελεύθερες ρίζες, παρότι είναι χρήσιμες στην καταπολέμηση διάφορων φλεγμονών, προκαλούν καταστροφή των γειτονικών κυτταρικών δομών, όπως της κυτταρικής μεμβράνης και του DNA, με
αποτέλεσμα την αναστολή της πρωτεϊνοσύνθεσης και την εκφύλιση των ενδοκυττάριων αποθεμάτων.

Επιπλέον παρατηρείται παραγωγή άχρηστων μεταβολικών προϊόντων, τα οποία είναι πολλές φορές αδύνατον να αποβληθούν από τα κύτταρα. Τα άχρηστα αυτά μεταβολικά προϊόντα συσσωρεύονται σταδιακά και μπορούν να οδηγήσουν σε κυτταρική εκφύλιση ή ακόμη και θάνατο.

2.Η θεωρία των τελομερών

Τα τελομερή είναι κομμάτια του DNA, που εντοπίζονται στο άκρο των χρωμοσωμάτων των περισσοτέρων κυττάρων. Σε κάθε κυτταρική διαίρεση, το μέγεθος των τελομερών γίνεται όλο και πιο μικρό. Μετά από 50 κυτταρικές διαιρέσεις, τα τελομερή έχουν απειροελάχιστο μέγεθος, η ικανότητα δε του κυττάρου να διαιρείται χάνεται και τα κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν.

Εικάζεται ότι τα γονίδια που προηγουμένως καλύπτονταν από τα τελομερή, απελευθερώνονται και ενεργοποιούνται, παράγοντας τοξικές πρωτεΐνες για τους ιστούς. Τόσο τα βλαστικά όσο και τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία διαθέτουν τη δυνατότητα απεριόριστων κυτταρικών διαιρέσεων (“αθάνατα κύτταρα”), δεν παρουσιάζουν απώλεια των τελομερών τους, γεγονός που ενισχύει την
ανωτέρω παθογενετική θεωρία της γήρανσης.

Η πρόσφατη ανακάλυψη του ενζύμου τελομεράση, το οποίο ευθύνεται για την αποδόμηση των τελομερών, ανοίγει νέους ορίζοντες στη σχετική επιστημονική έρευνα.

3.Η θεωρία του γενετικού ελέγχου

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, ο γενετικός κώδικας (DNA), είναι εκείνος που καθορίζει πόσο θα ζήσουμε. Η ύπαρξη ασθενειών που ελέγχονται όσον αφορά την εκδήλωσή τους από συγκεκριμένα γονίδια, ενισχύει αυτή τη θεωρία, η οποία συστήνει όσον αφορά την πρόληψη της γήρανσης
τον έγκαιρο εξατομικευμένο έλεγχο του DNA.

4.Η θεωρία “χρήσης και φθοράς”

Ήταν ο Dr. Weismann, εκείνος που διατύπωσε τη σχετική θεωρία το 1882. Ο συγκεκριμένος επιστήμονας πίστευε ότι η υπερβολική σωματική καταπόνηση ενεργοποιούσε τους μηχανισμούς καταστροφής των κυττάρων και των ιστών. Οι τοξίνες του καθημερινού διαιτολογίου προσβάλλουν
όργανα όπως το ήπαρ.

Η υπερβολική κατανάλωση σακχάρων, λίπους, καφεΐνης καθώς επίσης και η έντονη συναισθηματική φόρτιση, μπορούν να οδηγήσουν στον κυπαρικό θάνατο και τη σημαντική καταστροφή των ιστών. Η μόνη λύση είναι η επαρκής σωματική ανάπαυση, ο περιορισμός της ψυχικής φόρτισης και ο προσεκτικός σχεδιασμός του καθημερινού διαιτολογίου.

5.Η νευροενδοκρινική θεωρία

O ιατρός Valdimir Oilman υποστήριξε ότι οποιαδήποτε βλάβη του νευροενδοκρινικού συστήματος, μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή της ορμονικής ισορροπίας, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των μηχανισμών της γήρανσης. Δεδομένου ότι η ορμονική λειτουργία ελέγχεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον υποθάλαμο, ένα σημαντικό μέρος της έρευνας επικεντρώνεται σε αυτό το πολύ μικρό αλλά τόσο σημαντικό όργανο.

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, η γήρανση χαρακτηρίζεται από τη βαθμιαία απώλεια της ικανότητας του υποθαλάμου να ρυθμίζει την έκκριση των ορμονών της υπόφυσης με βάση τα ερεθίσματα που δέχεται από την περιφέρεια. Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή μείωση της έκκρισης διαφόρων ορμονών αλλά και της δραστικότητάς τους στα περιφερικά όργανα-στόχους.

Πιστεύεται ότι η βαθμιαία εκφύλιση του υποθαλάμου οφείλεται στη δράση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια αναλόγως της φόρτισης (stress) που υφίσταται ο οργανισμός.

Η γήρανση μπορεί να ερμηνευθεί ως το αποτέλεσμα μιας σειράς από ορμονικές παύσεις. Με πιο χαρακτηριστική αυτή της εμμηνόπαυσης και μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με ορμονικές θεραπείες υποκατάστασης.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου, χωρίς αναφορά, με ενεργό σύνδεσμο (link) beauty-secrets.gr

ΔΕΣ ΑΚΟΜΑ

ΔΗΜΟΦΗΛΗ ΑΡΘΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *